۱۴ آبان ۱۳۹۲ موضوع: اخبار حوزه دین و اندیشه


به گزارش پارک علم و فناوری قم به نقل از مهر، بهترین راه برای نشان دادن محبت خود به فرزندانمان کدام است؟ در این زمینه،چند شیوه مشخص وجود دارد که عبارتند از گفتار، رفتار و رفع و نیازهایشان. مسلما شیوه انتخابی ما بستگی به مرحله رشد کودکمان دارد. مبحث ما نسبت به نوزاد از راههای بسیار مستقیم و فیزیکی ابراز می شود، مثل غذا دادن، بغل کردن، آرام کردن، نوازش کردن، حرف زدن و بازی کردن با آنها.


محبت کردن به بچه های نوپا نیزمثل محبت به نوزادان است با این تفاوت که بر صحبت کردن با آنها و تشویق به یادگیری مهارت هایی مثل راه رفتن، غذا خوردن و لباس پوشیدن تاکید بیشتری می کنیم. بچه های پیش دبستانی و در سن آمادگی، به سرعت در بیشتر مهارت های شخصی خود مستقل شده و نیاز دارند برای رشد علائقشان، بیشتر در دنیای اطراف خود سیر کنند. اگر با تشویق و محبت، آنها را در انجام کارهایشان حمایت کنیم، دنیای اطراف خود را شجاعانه کشف خواهند کرد.


شروع سن مدرسه مرحله مهمی از مراحل رشد کودک است. در این مرحله، ما می توانیم برای محبت کردن به او، به کارهایی که در مدرسه انجام می دهد توجه کنیم و نشان دهیم که از خواسته های او حمایت می کنیم و برای آنها ارزش قائلیم. می توانیم کاری کنیم که شریک زندگی مدرسه ای او شویم، می توانیم همراه او در گردش های دسته جمعی مدرسه شرکت کنیم تا ارزش بیشتری نزد او پیدا کنیم،فرصت های مناسبی برایش فراهم کنیم تا بدون کوچکترین اعمال فشار مهارت های مختلفی مثل ورزش،موسیقی و تئاتر را بیاموزد.


در واقع می خواهیم بگوییم نباید محبت خود را تنها با بغل کردن، ادای کلمات و الفاظ خوب و رسیدگی به نیازهای فوری و جسمانی کودکان به آنها نشان دهیم، بلکه محبت واقعی ما زمانی نشان داده می شود که به آنها کمک بیشتر مستقل شوند و خودشان کارهایشان را انجام دهند.


یکی از راه های نشان دادن محبت به نوجوانان این است که هنگام تصمیم گیری هایشان مسئولیت پذیری بیشتری به آنها بدهیم. با چنین کاری نشان می هیم که برای رشد شخصیت آنها ارزش قائلیم. آنها به زودی جوانان و بزرگسالانی خواهند شد که خواه ناخواه می بایستی برای زندگی خود تصمیم گیری کنند، پس به آنان آزادی عمل بیشتری بدهیم تا بتوانند برای حل مسائل خویش از فرصت های پیش آمده بهتر استفاده کنند. مسائل یک نوجوان عبارتند از نحوه خرج کردن پول تو جیبی، لباس پوشیدن، انتخاب دوست و …البته اگر زمانی احساس کردیم که این آزادی به بهای نابودی او تمام می شود، به وی بفهمانیم که حق داریم او را از کارهای مضر بازداریم.


ما در عمل می توانیم به نوجوانان بیاموزیم تصمیماتی اساسی و مسئولانه بگیرند، مسائل را سبک و سنگین کنند و نتایج کار را همواره مد نظر بگیرند اگرشنونده خوبی برای درد دلهای نوجوان خود باشیم در واقع به نوعی به او محبت کرده و نشان داده ایم که دوستش داریم. فرزندان خود را در آغوش بگیریم، بغل کردن نشانه محبت و مراقبت ما از کودکانمان است. کودکان وقتی بزرگتر می شوند و به سن نوجوانی می رسند از بغل کردن طفره می روند و تمایل چندانی به در آغوش کشیدن والدین خود ندارند و این برای والدین ناراحت کننده است. این حالت برای نوجوان حالت طبیعی فطری و ذاتی است اگر کودکی با چنین ویژگی داریم همان قدر به او نزدیک شویم که خودش تمایل داد. بچه هایی که در کودکی والدینشان آنها را در آغوش نکشیده اند، مسلما در آینده از آن دسته والدینی خواهند شد که نمی توانند بچه های خود را در آغوش بگیرند.


کلماتی که به عنوان والدین بر زبان می آوریم بسیار اهمیت دارد. نوجوان در حال رشد گاهی احساس می کند که والدین او هر گز به او نمی گویند دوستش دارند و گاهی نیز در این مورد اطمینان دارد. تظاهر او در این حالت به شکل گریه کردن و منزوی شدن جلوه می کند. کودکانی که احتمالا از دست پدر و مادر خود ناراحت بو ده اند؛ پدر و مادرانی که به راحتی نمی توانستند به آنها محبت کنند و حتی این دو کلمه یعنی دوستت دارم را ادا کنند. حتما به کودکانمان بگوییم که دوستش داریم و بگوییم بچه های بسیار خوبی هستند


در نتیجه اینکه همه ما فرزندانمان را دوست داریم، اما خود او نیز باید حس کند که واقعا دوستش داریم این حس برای رشد اعتماد به نفس او ضروری است اگر بچه ای درست رشد کرده باشد، ولی از حس اعتماد به نفسی برخوردار نباشد به ندرت می تواند رشد شخصیت خود را کامل کند. ممکن است بزرگسالانی را دیده باشیم که در ظاهر موفق به نظر برسند، ولی اعتماد به نفس آنها پوسته ای بسیار شکننده دارد. در واقع آنها هنوز کودکانی آسیب پذیر هستند که به دلیل عدم اطمینان نسبت به محبت والدینشان، دچار کمبود اعتماد به نفس هستند.


تنها این مهم نیست که کودکانمان را غرق در محبت کنیم یا تمام دنیای ما شوند فقط کافی است. آنها را با گفتار و اعمالمان مطمئن کنیم که برایشان ارزش قائل هستیم و مراقبشان هستیم اگر چنین کاری را انجام بدهیم برای او پایه ای محکم و قوی در زندگی بنا نهاده ایم که می تواند احساس اعتماد به نفس و ارزش خود را بر آن بنا نهد.

مطالب مرتبط :
  1. رابطه دین و محبت این همانی است/ محبت با پشت کردن به خدا و دین بدست نمی آید
  2. چگونه همواره به یاد خدا باشیم/ همیشه فرصتی برای خلوت با خدا داشته باشید
  3. اهمیت ابراز دوستی و محبت در روابط اجتماعی از دید اسلام/ علاقه خود را آشکار کنید
  4. چگونه در موقع لازم شنونده ای فعال باشیم/ همیشه برنامه ذهنی داشته باشیم
  5. فرآیند رشد عاطفی کودکان؛ از خشم و حسادت تا محبت و غم

پارک علم و فناوری قم

zohur