۳۱ تیر ۱۳۹۲ موضوع: اخبار حوزه دین و اندیشه


به گزارش پارک علم و فناوری قم به نقل از مهر، اعمال انسان در حیات دنیا بر اساس احکام خاص دنیا دارای ماهیت و صورت عینی به خصوصی می باشد و همین اعمال در نظام برزخی از ماهیت دیگر عینی یا صورت دیگری بر خوردار است. صورت دنیوی هر عملی اگر دقت بکنیم عبارت است از مجموع یک سلسله ارزشهای عقیدتی و فکری، هدف ها و مقاصد و یا نیت ها،ت صمیم و اراده و حرکات، هر عملی، چه خوب باشد و چه بد باشد، مجموع مرکبی است از اینها که شمردیم. عمل را نباید تنها به حرکات، اطلاق نموده و گمان بکنیم که عمل عبارت است از مجرد حرکات، کما اینکه بعضی ها بدون توجه این چنین فکر می کنند.


هیچ عملی از اعمال ما حرکات تنها و حرکات بدون مقدمات و موخرات نیست، حرکات از جایی سرچشمه می گیرد و به جایی هم منتهی می گردد. حرکات از اراده و تصمیم، و اراده و تصمیم از هدف و قصد و نیت، و هدف و قصد و نیت از یک سلسله عقیده ها و فکرها و نظرها سرچشمه می گیرد. عمل در حرکات خاتمه نمی یابد و بلکه با نیل به هدف و مقصد خاتمه یافته و به آخر می رسد.


بنابراین آنچه ما آن را عمل می نامیم، حرکات تنها نیست بلکه مجموعه ای است که از نقطه ای شروع می شود و در نقطه ای به پایان می رسد. مجموعه ای که حرکات جزیی ازآن است. اصولا حرکات تنها بدون مبادی درونی از قبیل اراده و نیت و یک سلسله عقیده ها و فکرها تحقق نمی یابد و نمی تواند تحقق بیابد و عینیت پیدا بکند. کما اینکه بدون نتیجه و مقصدی هم نمی شود خاتمه بیابد. هر عملی بخواهیم انجام دهیم، نمی توانیم مگر اینکه فکری داشته باشیم و نیتی بکنیم و اراده بنماییم و سپس حرکت کنیم و بعد از حرکت هم حتما به نتیجه ای برسیم.


حتی اگر ما بخواهیم از باب آزمایش همین موضوع به عملی دست بزنیم که این ترکیب را نداشته باشد،خواهیم دید که امکان ندارد. مثلا، اگربخواهیم بدون عقیده و فکری و بدون نیت و قصدی،حرکتی را انجام دهیم با این عقیده و فکر که می خواهیم حرکتی بدون عقیده و فکر داشته باشیم حرکتی انجام داده ایم. خود این عقیده و فکراست. و همین طور،با این نیت و قصد که می خواهیم حرکتی بدون نیت و قصد داشته باشیم حرکتی را انجام داده ایم.خود این نیت و قصد که می خواهیم حرکتی بدون نیت و قصد داشته باشیم.به جای خود نیت و قصد است.


همچنین اگر بخواهیم بدون اراده یک حرکتی انجام بدهیم بالاخره به هرصورتی که باشد مسلما با اراده خواهد بود ونیز هر چه سعی بکنیم حرکتی داشته باشیم که مقصدی از آن نداشته و نتیجه ای را در نظرنگیریم، باز موفق به یک چنین حرکتی نخواهیم شد. حتی خود این مسئله که “مقصدی نداشته و نتیجه ای در نظر نگرفته ایم “به جای خود، مقصد ما و نتیجه حرکت ما است.


پس هیچ عملی در حرکات تنها، خلاصه نمی گردد و مجموعه ای از مبادی خاص،حرکات و نتیجه است، یعنی واقعیت عینی هر عملی از اعمال انسان در عالم دنیا، یک واقعیت عینی ترکیب یافته از یک سلسله مبادی درونی و حرکات ظاهری و نتیجه نهایی است و حقیقت و ماهیت عمل انسان در این نظام و بر اساس احکام این نظام،یک چنین حقیقت و ماهیتی است.


صورت عمل ما در این عالم، یعنی صورت دنیایی هر عملی از اعمال ما این چنین است و حرکات ظاهری تنها نیست. این معنی با تامل در تک تک اعمال خودمان، به طور کاملا واضح و به صورت عینی،برای ما معلوم خواهد شد.


در نتیجه سعادت حقیقی انسان در این دنیا در گرو پاداشهای معنوی است، چنانکه شقاوت حقیقی او مرهون کیفرهای معنوی است. علاوه بر این سعادت ابدی و اخروی انسان با شقاوتش با پاداشها و کیفرهای معنوی در این دنیا گره خورده است. یعنی پاداش های معنوی زمینه ساز سعادت پس از مرگ و کیفرهای معنوی زمینه ساز شقاوت بعد از مرگ است.


پاداش های معنوی مربوط به هدایت الهی و معرفت های بشر نسبت به عالمی وراء عالم طبیعت است. این هدایت ها و معرفت ها ارتباطی بین عالم حاضر و عالم غیب است. این ارتباط، لذت ها و بهجت هایی را همراه دارد که اندکی از آن ارزش فوق عمر بشر دارد.

مطالب مرتبط :
  1. چرا اعمال انسان باقی می ماند/ حقیقت عمل از بین رفتنی نیست
  2. بدون استقلال فرهنگی، استقلال در سایر ابعاد امکان پذیر نیست/ لزوم شناخت گستره تأثیرگذاری فرهنگی
  3. تشخیص اصلح با عقل عملی دقیقتر است/ لزوم تعامل توده و نخبگان
  4. پیوند انسان با خدا در رمضان تقویت می شود
  5. اظهار تاسف از کمبود موقوفات قرآنی/ لزوم ارائه راهکار عملی حل مسائل بانوان از دیدگاه قرآن و اهل بیت

پارک علم و فناوری قم

zohur