۱۷ شهریور ۱۳۹۲ موضوع: اخبار حوزه دین و اندیشه


به گزارش پارک علم و فناوری قم به نقل از مهر، کمال هر موجود به فعلیت رسیدن استعدادهای خاصی است که دستگاه آفرینش در آن به ودیعه گذاشته است و شناخت کمال هر چیز، پس ازشناخت ماهیت و حقیقت آن شی است، چرا که در صورت ابهام، امکان شناخت کمال لایق هیچ چیز ممکن نیست.


خداوند متعال، موجودات را بر حسب حکمت حکیمانه خود متنوع و گوناگون آفریده است. در نظام کارگاه خلقت، هر یک از این موجودات، مهره خاصی است که عهده دار کاربری در شرایط معینی است آن چنان که هرگز کار ویژه هر یک، از دیگری ساخته نیست و بایستی هر کدام در چارچوب تعیین شده ای که از طرف آن حکیم علیم که گرداننده چرخ هستی است ترسیم گردیده عمل کنند. حذف هر یک از مهره های این دستگاه عظیم نیز خسارات غیر قابل جبرانی را همراه دارد و ازآن جا که تکرار نیز در عالم هستی غیر ممکن است و هر حد و شکلی، با تمام شرایط وجودی اش منحصر به فرد بوده و اثر خاص خود را دارد، هرگز نمی توان هدف از وجود هر یک را، از دیگری انتظار داشت.


پس کمال شناسی تنها به شناخت هویت ها بستگی دارد، یعنی در حدی که توان آشنایی با ماهیت اشیا داشته باشیم، به اهداف اغراض و نقطه کمال وجودی پی می بریم. دانش های بشری هم، همه به دور همین محور می چرخند، به طوری که هر فنی از علوم، آنگاه پیشرفته خواهد بود که به شناخت دقیق تر موضوعات رسیده باشد و بتواند کشف بیشتری نسبت خواص و ویژگی ها و تاثیرات آن داشته باشد. گیاه شناس تا نتواند ماهیت گیاه را بشناسد و به تجزیه و تحلیل وجودی آن پی برد، در تشخیص خواص وجودی و فهم کمال آن ناتوان است.کسی که ماهیت آب را می شناسد، می داند که کامل ترین آب، بی طعم، بی رنگ و دارای وزن خاص است.


البته گاهی این شناخت، با تجربه پی درپی در آثار اشیا به دست می آید که این روش ها، هیچ گونه مخالفتی با شناخت هویت اشیاء ندارد، زیرا با تجربه، ماهیت اشیا را به طور مطلق یا نسبی می شناسد و سپس تشخیص می دهد که کمال وجودی هر ماهیتی از این دست، چیست و هدف عالی از آفرینش آن کدامین است.


هر موجودی در عرصه هستی، عهده دار کاربری خاصی در شرایط ویژه ای است. ما این نکته را می دانیم که از گرگ گوسفند زاییده نمی شود و هیچ گاه هسته خرما، انگور ثمر نمی دهد، بلکه هر موجودی، راه ویژه ای دارد که برای او خط کشی شده و در همان سیر معین حرکت کرده و عمل می کند.


وقتی متخصص کشاورزی، دانه خاصی را در دل خاک می نهد،در همان مرحله کارآیی آتی چندین ساله آن را تصور کرده،منافع آن را در نظرمی گیرد و شکل ووضع ثمر و بار دهی آن را ترسیم می کند،آن گاه دست به عمل کاشت می زند.این کشاورز مرحله کاشت داشت و برداشت را می داند و این دانش، همان حقیقت شناسی آن دانه است که کمال و جودی آن،پیدایش مزرعه و یا باغ بارآوری است که در آینده نزدیک یا دور به بار و ثمر می نشیند. اگر این آگاهی دقیق در کار نباشد،در زندگی بشری هیچ کاری به سامان نمی رسد و هیچ کسی دست به هیچ کاری نمی زند.


چرخ حرکت اشیاء که در سیر طبیعی ادامه می یابد بیانگر این نکته است که همه تنظیم برنامه های زندگی خود را بر اساس نقشه خلقت ترسیم کنند. پس با شناخت کاربری هر موجودی، پی و پایه تلاش و کوشش خود را بر همان نظم تنظیم کرده و به نتیجه مطلوب می رسند. برای مثال اگر گندم بکارند، ولی ارزن به دست آورند، ابهام و سردرگمی زندگی آن چنان ویرانگر است که توان ادامه زندگی برای نسل آدمی به صفر می رسد و انهدام حرث و نسل صورت می گیرد.


حذف هر یک از مهره های خلقت، به ناهنجاری های شدید در نظام آفرینش می انجامد. نظام هستی یک واحد وجودی است که تمام ذرات و اجزا در مجموع نظام ها، هماهنگ عمل می کند و با تعامل هر یک با یکدیگر با تاثیر و تاثرهای متقابل این خلقت عظیم، به این نتیجه شگفت آور می رسیم که کل اجزای جهان، هدف هماهنگی را دنبال می کنند که آن، یگانگی و به هم پیوستگی این واحد عظیم است. در این زمینه ملاصدرا در فلسفه متعالیه تصریح می کند که عالم،حقیقت واحده ای است که کثرات آن، به وحدت باز می گردد.


 

مطالب مرتبط :
  1. جایگاه مقام عبودیت در خلقت انسان/ کمال انسان در عبودیت است
  2. چرا انسان به خدا و دین نیاز دارد/ بررسی حس کمال طلبی انسان
  3. «نقشه راه» منتشر شد/ شناخت خط مشیهای سیاسی
  4. تاثیرات خودشناسی در نزد انسان/ شناخت خود مقدمه حل مشکلات است
  5. تمدن سازی قرآنی به شناخت سوالات زمان نیاز دارد

پارک علم و فناوری قم

zohur