۹ آذر ۱۳۹۲ موضوع: اخبار حوزه دین و اندیشه


به گزارش پارک علم و فناوری قم به نقل از مهر، متاسفانه امروز خشونت رسانه ای پدیده ای جهانی است. اکثر مطالعات صورت گرفته نشان داده که رابطه ای تعاملی بین خشونت رسانه ای و خشونت واقعی وجود دارد. رسانه ها می توانند در شکل گیری “فرهنگی خشن” موثر باشند. افرادی که پرخاشجو هستند از رسانه ها برای تایید بیشتر اعتقادها و گرایش های خود استفاده می کنند، گرایش هایی که به نوبه خود در معرض برنامه های رسانه ای تقویت نیز می شود. این نوع تعامل به ویژه در مورد تحول های رفتاری دراز مدت مصداق دارد.


معمولا کودکان شیفته خشونت شخصیت هایی می شوند که بسیار قوی هستند و می توانند محیط پیرامون خود را مهار کنند و به دلیل خشونتی که بروز می دهند پاداش می گیرند و می توانند از پس هر مشکلی برآیند. پیام نمایش چنین شخصیت هایی حداقل سه جنبه دارد؛ خشونت وسیله مناسبی برای حل و فصل نزاع هاست، خشونت سبب ارتقای رتبه اجتماعی فرد می شود و می تواند مفرح و لذت بخش باشد.


در نقاط پر خشونت دنیا قهرمانان خشن رسانه ای الگوی رفتاری بسیار تاثیرگذاری هستند. برخی از این قهرمانان حتی به نمادهای فرافرهنگی بدل شده اند. خشونت رسانه ای بسته به ویژگی های شخصیتی کودکان و تجارب روزمره آنان، خشونت رسانه ای نیازهای مختلفی را تامین می کند. این پدیده ناکامی ها و نقاط ضعف کودکانی را که در محیط های نا آرام به سر می برند جبران می کند و در محیط های آرام تر نیز برای کودکان هیجان آور است و خصوصا برای پسران الگوی رفتاری جذابی را فراهم می کند.


با وجود تفاوت های فرهنگی فراوان در نقاط مختلف جهان، الگوهای اولیه خشونت رسانه ای در سراسر جهان مشابه و یکسان است.یک فیلم سینمایی به تنهایی مشکل ساز نیست و این وسعت و حضور فراگیر خشونت رسانه ای است که به شکل گیری یک فرهنگ خشن جهانی کمک می کند.


“ویژگی های پاداش خشونت”به شکل یکی از روش های روشن و غیر خشن برخورد با زندگی در رسانه ها تبلیغ می شود. بنابراین، خطرات ناشی از خشونت رسانه ای واقعی است. نتایج مطالعات حضور فراگیر تلویزیون را در تمام نقاط جهان نشان می دهد و به نظر می رسد که اکثر کودکان جهان بیشتر وقت خود را صرف تماشای این رسانه می کنند آنچه که این مخاطبان به دست می آورند حاوی خشونت زیادی است.ترکیب خشونت رسانه ای با خشونت در زندگی واقعی کودکان سبب می شود که گرایش های خشونت آمیز، بیشتر از آرامش و صلح طلبی تبلیغ شود.اما در مناطق کم خشونت نیز خشونت رسانه ای در بستری پاداش گیر عرضه می شود. اگر چه کودکان در فرهنگ های مختلف با این نوع خشونت به اشکال متفاوت برخورد می کنند، اما شیوع فرا فرهنگی این مشکل حاکی از آن است که این مخاطبان،خشونت را راه حل مناسبی برای مشکلات گوناگون می دانند.


کودکان به یک محیط اجتماعی و خانوادگی زنده و پویا نیاز دارند و چون آنها اغلب از چنین محیط هایی محرومند به دنبال الگوهای رفتاری ای هستند که با قدرت و خشونت خود، نقایص آنها را جبران کند. علاقه مندی فردی به این قبیل فیلم ها،مشکل اصلی نیست، اما وقتی خشونت رسانه ای به یک پدیده رایج تبدیل شود و باعث پیدایش محیط رسانه ای خشن شود، احتمال آن بسیار افزایش پیدا می کند که کودکان مبنای ذهنی جدیدی پیدا کنند و استعدادهای ذاتی برای پرخاشجویی به رفتار و گرایشهای مخرب تبدیل شود.


راه حل های ممکن برای این معضل کدام است؟ شاید شرایط اجتماعی و اقتصادی ای که کودکان در آن رشد می کنند، مهمتر از خود رسانه ها باشد.با وجود این، رسانه های گروهی که از اجزای تشکیل دهنده فرهنگ ها، اعتقادات و گرایش ها هستند نیز شایسته توجه فراوانند.

مطالب مرتبط :
  1. نقش مربی در آموزش فلسفه به کودکان/ آموزش از طریق رسانه‌های تصویری
  2. رسانه ها در توسعه عقلانی و سبک زندگی افراد تأثیر بسزایی دارند
  3. تاثیر بازیهای رایانه ای بر کودکان/ چگونه خشونت بازیهای کودکی به بزرگسالی کشیده می شود
  4. حضور خدا در زندگی کودکان را پر رنگ تر کنیم
  5. فقدان آموزش حفظ محیط زیست در مدارس/ رسانه ملی باید درباره حفظ محیط زیست فرهنگ سازی کند

پارک علم و فناوری قم

zohur