۱۰ خرداد ۱۳۹۲ موضوع: اخبار حوزه دین و اندیشه


به گزارش پارک علم و فناوری قم به نقل از مهر، پدر و مادر در سنینی که فرزندشان به نوجوانی می رسد با مسائل و مشکلاتی روبه رو می شوند که پیش از آن وجود نداشته است، بنابراین باید بدانند که چگونه رفتار کنند که آرامش و امنیت هر چه بیشتر برای طرفین بدست آید. فرزند موقعی که وارد سن نوجوانی می شود مرموز شده و به شکلی متفاوت رفتار می کند و بیشتر تمایل دارد با دوستانش باشد تا با خانواده. مدام بحث می کند و پرخاشگر شده، امکان ندارد کاری را که از اومی خواهیم بلافاصله انجام دهد و او دیگر همان کودکی نیست که با لبخند هر چه می خواستیم انجام می داد.


از طرف دیگر والدین نیز نگران هستند که نکند او مشغول کاری شده باشد که عاقبت خوبی ندارد، پس فشار خود را بر او افزایش می دهند، او نیز که خواهان استقلال بیشتری است واکنش نشان داده و قصد ندارد در محدودیتی که ایجاد کرده اند زندانی شود. به این ترتیب کار به بحث و مشاجره و گاهی هم به دعوا می کشد. مساله این جاست که در این میان کسی مقصر نیست.


پدران و مادران اکثرا در دهه ی چهارم یا پنجم زندگی به خوبی قادر به تجزیه و تحلیل انواع مسائل و دیدگاهها هستند. در این زمان نوجوان شروع به بررسی رفتارها و دیدگاه های پدر و مادرش کرده و با درک تغییرات میان تفکر خود و پدر و مادرش درگیری ها آغاز می شود. نوجوان نیز از سوی محیط پیرامونش نسبت به پیش از آن تحت فشار بیشتری قرار می گیرد و نیاز به حمایت پدر و مادر از او در این دوران بیشتر از هر وقت دیگر احساس می شود.


برخورد پدران و مادران


پدران و مادران هنگامی که با بحران نوجوان روبرو می شوند در بسیاری از موارد سعی می کنند کنترل امور را به دست بگیرند. در این راه ممکن است سرسخت و جدی شده و با نوجوان درگیر شوند تا ثابت کنند قدرت در دست آنان است و برخی دیگر نیز سعی می کنند اصلا به کارهای نوجوان کاری نداشته باشند و از هرگونه برخورد و درگیری پرهیز می کنند تا نوجوان خودش راهی را پیدا کند. جالب اینکه هر دو روش بی نتیجه است نوجوانی که دارای پدر و مادر قدرت طلب است بیشتر به طغیان و سرکشی می پردازد تا ثابت کند که مستقل و دارای قدرت تصمیم گیری است. ممکن است حتی برخی از مسائل را مخفی کند و از پدر و مادر فاصله بگیرد.


نوجوانی هم که پدر و مادر بسیار انعطاف پذیردارد، ممکن است احساس کند بی ارزش است و نادیده گرفته شده است و پدر و مادر اهمیتی به مسائل و بعضا مشکلات او نمی دهند. در هر دو حال نوجوان حمایت کافی را از آنها نمی گیرد. پدران و مادران بسیار محافظه کارانه عمل می کنند و حال آنکه نوجوان بی پروا قصد دارد حرکتی سریع به سوی اهدافش داشته باشد و دسترسی به آرزوهای خود را ممکن و شدنی می بیند.


پس اگر دو طرف وضعیت و شرایط را به خوبی درک نکنند، نخواهند توانست ارتباط خوبی با یکدیگر برقرار نمایند. این شرایط برای نوجوان نیز سخت است. باید توجه داشت که مرحله عبور از کودکی به بزرگسالی برای خود نوجوان نیز سخت است. چرا که بسیاری از این تغییرات در همین سنین رخ می دهد و نوجوان نیزدر مواقعی دچار حالت گیجی تردید، نگرانی و عدم اعتماد به نفس می شود.


نوجوان از لحاظ روحی نیز دچار بیشترین تغییرات در حالت عاطفی شده و خشم شدید و عشق فراوان را تجربه می کند. از نظرجسمی نوجوان به تکامل رسیده و نیروی جنسی شدیدی دارد. به همین دلیل است که اگر در این سنین کسی را برای صحبت و گفتگو در مورد مسائل خود نداشته باشد ممکن است دچار مشکلاتی شود.


فرصت را مغتنم بشماریم


به جای این که به دوران نوجوانی فرزندمان به عنوان دوران مشکل ساز بنگریم، سعی کنیم آن را یک فرصت با ارزش به شمار آوریم. ما در این زمان وقت داریم تا رابطه ای متفاوت از دوران کودکی فرزندمان با وی بر قرار نماییم. سرکشی او را یک حمله به قدرت خود نپنداریم بلکه یک مرحله مهم در استقلال او بدانیم. چنانچه کنجکاو هستیم که از کارهای او آگاهی داشته باشیم می توانیم این را با وی در میان بگذاریم و از طرف دیگر به او کمک کنیم که در مورد ارزش ها و باورهای گوناگون فکر کند. در کنار او باشیم و خود را کنار نکشیم.


بسیاری از پدران و مادران گفتکوهای موثری در مورد مسائل گوناگون با نوجوانشان دارند که یکی از آنها مشورت است. می توانیم به او نزدیکتر شده و صمیمیت خود را افزایش دهیم. البته زمانی را برای تنها بودن یا گذراندن با خود را نیز به او بدهیم و در هنگام لزوم در کنارش باشیم. فرزندان ما به جایی می رسند که افرادی مستقل با روحیه و افکار خاص خود می شوند.


بنابر این تضاد آنها با پدر و مادر امری عادی و طبیعی است اما می شود با ساده گرفتن و آگاهی از این مرحله آن را خوش آیند کرد. در نتیجه بهترین کار در لحظات بحرانی با نوجوان چند لحظه مکث و کشیدن چند نفس عمیق است و با این کار به خود فرصت آرامش و واکنش صحیح می دهیم.بهتر است در لحظات بحرانی با نوجوان بحث نکنیم و فکر کنیم که بهترین و مناسب ترین واکنش ما چه می تواند باشد، البته با آرامش.

مطالب مرتبط :
  1. اصول روابط والدین با فرزند نوجوان/ چرا باید به نوجوان خود اعتماد کنیم
  2. چگونه با مطالبات فرزند نوجوان خود برخورد کنیم/ شکل گیری الگوی رفتاری در خانواده
  3. ناسازگاری در زندگی؛ امری ذاتی یا اکتسابی
  4. چگونه کمرویی کودکان خود را درمان کنیم/ لزوم رشد اعتماد به نفس در کودک
  5. اهمیت قضاوت کودکان درباره خود/ والدین در احساس مثبت فرزند خود موثرند

پارک علم و فناوری قم

zohur