۱۰ دی ۱۳۹۲ موضوع: اخبار حوزه دین و اندیشه


به گزارش پارک علم و فناوری قم به نقل از مهر، بچه ها تا چهار و پنج سالگی نسبت به این که چه کسی هستند و دیگران چه رفتاری باید با آنان در پیش گیرند بی توجه هستند. ممکن است از اوضاع وشرایط خود خشنود نباشند اما آن را به عنوان وضعیت عادی و اجتناب ناپذیر بپذیرند. از سوی دیگر بچه های کوچک خودشان را با دیگران مقایسه می کنند. این قیاس ممکن است لحظه ای و زودگذر باشد؛ چه کسی روی زانوی پدر می نشیند، جشن تولد چه کسی زودتر است، چه کسی بیشترین توجه یا تایید را می ستاند.


بچه ها از شش، هفت سالگی مفهوم تفاوت های میان یکدیگر را در نظر می گیرند خود و دیگران را طبقه بندی می کنند و از حس قضاوت و ارزیابی تازه ای درباره خود و دیگران بهره مند می شوند. بعضی از بچه ها در دروس مدرسه و برخی دیگر در ورزش بهتر عمل می کنند؛ شماری در دوست یابی مهارت بیشتری دارند و عده ای هم در جلب و تایید بزرگ ترها کارآمدترند. بچه همسالانش را، چون خود، کوچک و وابسته می بیند. در عین حال به این نکته توجه دارد که آنان نسبت به او تفاوت زیادی دارند و در بعضی از زمینه ها “بهتر”و در برخی”بدتر”هستند. در این مرحله،او در مورد آزادی عمل اطرافیانش هشیارتر می شود و ممکن است حس کند که در برآورده ساختن انتظارات خود و دیگران ناتوان است. او برای ارزیابی صحیح در این زمینه ها نیاز به کمک و مساعدت ما دارد به خصوص اگر دست کم دو مورد از حالات و تمایلات زیر در او مشاهده شود؛


– مایل نباشد بپذیرد که چیزی برای او دشوار است

-اهدافی دور از دسترس را که ممکن است در آینده ای بسیار دور متحقق شود برگزیند. برای مثال؛شرکت در مسابقات المپیک به عنوان یک ورزشکار برجسته و دستیابی به مدال،یا بازیگرسینما بدون این که در جهت تحقق این اهداف بکوشد.

– همه دوستانش را خوار و حقیر شمارد.

– تصور کند که تمام همسالانش در همه چیز از او بهتر هستند.

– علاقه خود را نسبت به درس و مدرسه از دست بدهد.


در چنین شرایطی والدین می توانن با توسل به روشهای زیر روحیه فرزندشان را تقویت کنند؛


-تردید او را نسبت به توانایی هایش بپذیرید؛ به جای این که با اظهار عبارت هایی نظیر؛ اگر بکوشی هر چیزی دست یافتنی است “یا تو از عهده این کار برمی آیی”برتردید بچه نسبت به توانایی هایش سرپوش گذارید، ضمن طبیعی شمردن هراس او،در مقام حمایتش بگویید؛ممکن است نخستین روز مدرسه هراسناک و دشوار باشد در عوض کسان دیگر می توانند به تو کمک کنند. من هم هنگام تعطیل شدن مدرسه در اینجا حضور دارم و مراقب همه چیزهستم.پیام این عبارت این است که؛”دشوار بودن بعضی کارها طبیعی است.اما این بدان معنا نیست که تو از عهده انجام آنها برنمی آیی”


-اهداف روشن و قابل حصول تعیین کنید؛چنانچه بچه حس کند تمام همسالانش از او سبقت می گیرند، ممکن است نسبت به توانایی های خود برای انجام بسیاری ازکارها دلسرد شود. یکی از راههای تاکید بر قابلیت های بچه آن است که اهدافی روشن و دست یافتنی برایش برگزینیم و بر تلاش او در جهت تحقق آنها نظارت کنیم. برای مثال می توانیم از خودش بپرسیم در درس تاریخ چه نمره ای باید به دست آوری تا حس کنی که کارت خوب و کامل است؟این شیوه برخورد یاریش می کند تا به جای توجه به کار دوستانش عملکرد خودش را مرکز توجه قرار دهد.


-به او اطمینان دهید که حتی وقتی ممتاز نیست خوب و ارزشمند و دست داشتنی است؛ باید شرایطی را فراهم آوریم که بچه از ریتم و آهنگ پیشرفت خودش احساس شادمانی کند. به جای اظهار عبارات مبالغه آمیز”تو در ریاضیات رتبه اول را به دست می آوری و یا بزودی راهی مسابقات شنا خواهی شد”بهتر است بگویید”بررسی کن و ببین چند مساله ریاضی را در این هفته حل کردی.”


-توجه و قدردانی خود را در زمینه ای که او در آن استعداد دارد نشان دهید؛به عملکرد خوب او اشاره کنید ممکن است بچه از میزان دشوار بودن کاری که به سادگی انجام می دهد آگاه نباشد.”من که داستان را برای تو خواندم، بعضی چیزها را فراموش کردم اما تو هنوز همه چیز را به یاد داری.


-به دفعات در زمینه هایی که او در آنها توانایی دارد اشاره کنید؛ عبارت آیا نام آن خیابان را به یاد می آوری؟می تواند به بچه یادآوری کند که او اغلب چیزهایی را که دیگران فراموش می کنند به خاطر می آورد،و یا عبارت تو راحت می توانی هر چیز را پیدا کنی،ممکن است به دنبال کیف و کتاب من بگردی؟به بچه خاطر نشان می کند که از ذهنی متمرکز بهره مند است.


-پیوسته او را برانگیزید تا در کارهای دشوارتر کوشش کند؛ اگر به او اجازه دهید تنها در زمینه هایی که مهارت دارد تلاش کند ممکن است از گام برداشتن در مسیرهای پرپیچ و خم زندگی که با موانع و تنگناها توام است پرهیز نماید و او تصور کند که شما فکر می کنید نمی تواند در این زمینه ها موفق شود.چشم پوشی ها از انجام کارهای دشوار،صرفا به خاطرسخت بودن آنها او را ازآموختن شیوه تحمل سختی ها و تلاش برای برطرف کردن آنها منصرف می کند.

مطالب مرتبط :
  1. موفقیت در زندگی فقط پیشرفت تحصیلی نیست/ لزوم درک درست والدین از موفقیت فرزندان
  2. اهمیت قضاوت کودکان درباره خود/ والدین در احساس مثبت فرزند خود موثرند
  3. اهمیت شناخت درست طرف مقابل در ازدواج/ اهمیت دوران نامزدی در انتخاب صحیح
  4. وظیفه والدین در تقویت معنویت فرزندان/ باید حرف و عمل پدر و مادر یکی باشد
  5. مسئولیت والدین در آموزش مسائل حساس به فرزندان/ آسیب های پنهانکاری در خانواده ها

پارک علم و فناوری قم

zohur