۵ آبان ۱۳۹۲ موضوع: اخبار حوزه دین و اندیشه


به گزارش پارک علم و فناوری قم به نقل از مهر، یکی از چالش هایی که بیشتر والدین جوان با آن مواجه هستند این است که رابطه نزدیک خود را بعد از بدنیا آمدن بچه حفظ کنند. تغییرات خاصی که در زندگی زناشویی به واسطه حاملگی و متعاقبا سازگاری با نوزاد، کودک تازه راه افتاده و نوجوان رخ می دهد، مورد مطالعه روانشناسان قرار گرفته است. برای برخی از والدین تغییرات با تشخیص نازایی به وجود می آید، همان طور که چالش حاملگی ناگهان نحوه برقراری رابطه زن وشوهر را به عنوان عاشق و معشوق عوض می کند. تغییر شرایط در خانواده میزان عشق ورزی زن و شوهر به یکدیگر را تعیین می کند. با این وجود، حتی زن وشوهری که از فشار روانی دوران بارداری جان سالم به در می برند، می بینند که زندگی شان به طور قابل ملاحظه ای تغییر می کند. پدر ومادر وقت کمتری دارند که از تنها بودن با هم لذت ببرند و مجبورند تقریبا تمام ابعاد رابطه شان را مجددا تعریف کنند.


تعجبی ندارد که دو سال اول پدر و مادر شدن تنش زاترین دوره بوده و خیلی از زن وشوهرهایی که رویای لذت سهیم شدن یک بچه را در سر داشته اند، کم کم به فکر طلاق می افتند. روانشناسان اظهار می دارند که بیشتر فشار و تنش از طریق نابرابری که در آن، زن ومرد با مسئولیت های سرپرستی بچه ها و رسیدگی به کار خانه با آن روبه رو می شوند، به وجود می آید. مسئولیت اصلی مراقبت از بچه بر عهده مادر است، اما زندگی پدر در خانه تغییر چشمگیری نمی کند، ولی کم کم بار سنگین تر مسائل مالی را به دوش می کشد. یعنی شرایطی که اگر زن در مرخصی بارداری بلند مدت داشته باشد یا برای همیشه از کار استعفا داده باشد، ضروری است.


الگویی پدید می آید که در آن پدر بیشتر وقتش را سر کار می گذراند و مادر احساس می کند شوهر او را در اوج نیاز رها کرده است. زن وقتی حس کند نمی تواند روی کمک بیشتر شوهرش در کارهای خانه حساب کند، آزرده شده و میزان فشار روانی زن وشوهر به اوج خود می رسد. در نتیجه زن وشوهر هر دو کاستی ای را در رضایت زناشویی و اختلاف زیادشده زناشویی تجربه می کنند.


بحران اولین نوزاد، بحران جدی ای است، فشار روانی زناشویی ای که بچه همراه خود دارد، غالبا مربوط به تقابل دقیق انتظارات همسران نسبت به سرپرستی مشترک بچه و واقعیت های تقسیم مسئولیت ها پیش بینی نشده است. الگوی دیروز مبنی بر اینکه وظیفه شوهر پول در آوردن است و وظیفه زن نگهداری از بچه ها، امروز برای بیشترزن وشوهرها واقعیت ندارد، چرا که اکثر مادران با داشتن بچه های کوچک شاغل هستند. کمتر زن و شوهری زندگی خود را با توافق بر دنبال کردن قالب زندگی مامان و بابا که سی سال پیش غالب بود شروع می کنند.


در اغلب ازدواج ها زن وشوهر متعهد می شوند که از اول تساوی در رابطه شان حاکم باشد، ولی با به دنیا آمدن بچه همه چیز عوض می شود و حتی غیر سنتی ترین زوج ها هم به نظر می رسد در همان نقش های قدیمی و قالبی می افتند. زن وشوهرهر دو به قالب هایی که در خانواده های دوران کودکی خود شکل گرفته اند روی می آورند ولو اینکه همزمان شاید احساس دلخوری شدیدی داشته باشند. این قضیه خصوصا برای آن دسته از زن هایی که با قدرت پدرشان همانند سازی کرده وخیلی در کارشان موفق شده اند صادق است. بچه دار شدن زن را در موقعیت متفاوتی قرار می دهد چرا که او حالا خودش را یک مادر احساس می کند. بازهم، برنامه روابط زناشویی والدین دوباره رواج پیدا می کند و او ناخودآگاه آن نوع رابطه ای را که احتمالا همین چند سال پیش قاطعانه نسبت به آن اعتراض می کرده است می پذیرد.


کمتر کسی متوجه می شود که بچه ای در خانه داشتن تا چه حد وقت و انرژی ای که زن وشوهر برای همدیگر دارند، کم می کند.هر چند که بیشتر افراد انتظار دارند با به دنیا آمدن بچه بیشتر به هم نزدیک شوند، ولی درست عکس این قضیه می تواند اتفاق بیفتد. برای درک کامل این موضوع درک قدرت رابطه نزدیک برای اینکه شخص احساس کند مورد نیاز و منحصر به فرد می باشد ضروری است.


زن وشوهر برای اینکه احساس ارزش واهمیت کنند، روی همدیگر حساب می کنند. وقتی این نیاز اولیه برآورده نشود آن گاه طرف مقابل به راحتی سراغ منبع دیگری می رود. بیشتر کسانی که تازه مادرمی شوند، برای ایجاد تعادل بین نقش همسری و نقش مادری لحظات سختی را می گذرانند، خصوصا وقتی که بچه خیلی کوچک است کمبود خواب هم معمولا به احساس خستگی و عجز مادر اضافه می کند از آنجا که نیازهای بچه ها واقعی و ضروری است،


برای مادر طبیعی است که نیاز های خودش را در درجه دوم قرار دهد. ولی یادگیری نحوه در اولویت قرار دادن و متعادل کردن نیاز شوهر برایش پیچیده و تنش زاست. اگر چه بیشتر کسانی که تازه پدر می شوند از اضافه شدن فردی به خانواده تب وتاب خاصی دارند و اگر زن وشوهر نتوانند برای اینکه با هم تنها باشند وقتی پیدا کنند،از جهات مهمی به رابطه شان لطمه وارد می شود. ولی زن وشوهر باید خودشان هوای یکدیگر را داشته باشند و در ایجاد یک رابطه عاطفی وصمیمی باید یکدیگر را همراهی کنند.    


 


 

مطالب مرتبط :
  1. چند راهکار ساده برای پیشگیری و درمان اضطراب/ همیشه آمادگی برای موقعیت های تنش زا داشته باشید
  2. آمادگی مسجد جمکران برای پذیرایی ۱۲ هزار کودک در نیمه شعبان
  3. "صداقت" بهترین سیاست برای داشتن روابط پایدار/ انسان دروغگو ناقص وناآرام است
  4. پخش اذان از شبکه تلویزیونی بریتانیا برای اولین بار
  5. چگونه زندگی زناشویی خود را پایدار کنیم/ عصبانیتی که پیگیری شود مخرب روابط است

پارک علم و فناوری قم

zohur