۱۷ مهر ۱۳۹۲ موضوع: اخبار حوزه دین و اندیشه


به گزارش پارک علم و فناوری قم به نقل از مهر، یکی از شایع ترین مشکل ها، عدم تمرکز حواس در کلاس های درس، جلسات سخنرانی، سمینارها و کنفرانس هاست. بیشتر افراد با آنکه با اشتیاق فراوان و تمرکز خوب سر جلسه حاضر می شوند و به سخنران یا مدرس گوش می سپارند، پس از چند دقیقه حواسشان پرت می شود و وقتی به خود می آیند، می بینند که دقایقی گذشته و در این مدت کاملا در جای دیگری بوده اند. اما تکنیک هایی وجود دارد که می توان با عمل کردن به آنها حضوری فعال و درگیرانه در کلاس یا سمینار داشت.


بسیار مهم است که خود را با سرعت، نحوه و شیوه تدریس معلم یا استاد خود هماهنگ سازیم و با او حرکت کنیم. هم شتاب بیش از مدرس داشتن ذهن را آشفته و مغشوش می کند و هم سرعت کند و عقب ماندن از او. هماهنگ نبودن با سرعت و روش و بیان مدرس، ما را از جذب مطالب بعدی محروم می کند. آنچه در همراهی با مدرس مهم است در وهله اول، خوب شنیدن است.


اغلب با آنکه صدای معلم را به وضوح نمی شنوند یا گفتار سخنران را متوجه نمی شوند از اینکه از او بخواهند دوباره آن مطلب را رساتر و واضح تر بیان کند، واهمه دارند. گاهی صدای سخنران به انتهای کلاس نمی رود، گاهی تند و گذرا صحبت می کند، گاهی صحبتش نامفهوم است و برخی اوقات نیز به مطلبی در گذشته استناد می کند که ما از آن هیچ اطلاعی نداریم.


یادمان باشد که ما برای این به کلاس یا جلسه سخنرانی آمده ایم که مطلبی را فرا بگیریم و معلم هم دقیقا همین را می خواهد. بنابراین اگر کوچکترین ابهام یا عدم وضوحی را در مطلب یا صدای معلم احساس کردیم باید با شهامت از او بخواهیم که مطلب را دوباره بگوید، سوال کردن از معلم عیب نیست.


اما مفهوم شنونده فعال چیست؟ یعنی باید چگونه باشیم؟ شنونده فعال چه خصوصیات و ویژگی هایی دارد؟ بهترین و موثرترین راه برای اینکه ما یک شنونده فعال باشیم این است که یادداشت برداریم. چه نیاز به یادداشت برداری را سر کلاس احساس می کنیم چه نمی کنیم، حتما از صحبت مدرس یا سخنران یادداشت برداریم.


همیشه به خاطرداشته باشیم که واقعا رابطه ای بین کسانی که جلو می نشینند و کسانی که درسشان خوب است وجود دارد. توجه کنیم کسانی که صندلی ها و نیمکت های جلویی را اشغال می کنند در میدان دید خود، فقط معلم و تخته را خواهند داشت اما کسانی که در ردیف دوم می نشینند، علاوه بر معلم و تخته، افراد ردیف اول را هم می بینند و همین طور تا ردیف آخر که دیگر همه ردیف های جلویی در میدان دید قرار می گیرند. به عبارت دیگر، عوامل حواس پرتی در جلوی کلاس حداقل و در انتهای کلاس حداکثر است. از آن انتها همه چیز مشخص است چشم افرادی که در این انتها می نشینند کوچکترین حرکات افراد جلویی را می بیند و این دیدن یعنی حواس پرتی.


نقش فرمان های ذهنی در تمام موفقیت های زندگی و از جمله موفقیت های تحصیلی بسیار مهم است. قبل از اینکه به کلاس برویم برای خود هدف تعیین کنیم. به ذهن خود بگوییم که چرا به کلاس می رویم، آیا فقط برای اینکه برایتان غیبت ثبت نشود می رویم؟ آیا برای چرت زدن می رویم؟ و یا اینکه قصد داریم چیزی را بفهمیم و یاد بگیریم؟ اگر این طور است برای خود مشخص کنیم که می خواهیم چه چیز را یاد بگیریم و در جستجوی چه هستیم؟


همین برنامه ذهنی که قبل از کلاس به خود می دهیم، تمام فعالیت های ما را در کلاس پیرو خود می سازد. بنابر این کلاس را جدی بگیریم و قبل از حضور در آن به ذهن خود برنامه ای جدی بدهیم و دقیقا مشخص کنیم که می خواهیم چه چیزی از این کلاس یاد بگیریم. این موضوع به موفقیت ما بسیار کمک خواهد کرد. در تعیین هدف، هدف باید جزئی روشن و دقیق باشد. پس به ذهن فرمانهای کلی ندهیم. نگوییم می روم مطلبی بیاموزم. دقیقا به ذهن خود بگوییم که چه مطلبی را می خواهیم بیاموزیم.

مطالب مرتبط :
  1. چگونه همواره به یاد خدا باشیم/ همیشه فرصتی برای خلوت با خدا داشته باشید
  2. اگر مفاهیم قرآن تبدیل به فرهنگ نشود نمی توانیم جامعه قرآنی داشته باشیم
  3. چند راهکار ساده برای پیشگیری و درمان اضطراب/ همیشه آمادگی برای موقعیت های تنش زا داشته باشید
  4. مراکز فعال قرآنی برنامه‌های همدیگر را تکمیل کنند نه موازی‌کاری/ پیشنهاداتی برای معاونت قرآن و عترت وزارت ارشاد
  5. چگونه با فرزند خود گفتگوی مسالمت آمیز و موثر داشته باشیم

پارک علم و فناوری قم

zohur