۲۸ مرداد ۱۳۹۲ موضوع: اخبار حوزه دین و اندیشه


به گزارش پارک علم و فناوری قم به نقل از مهر، خداوند متعال جهان وجود را به قدرت و اراده خویش خلق فرمود و همه چیز را به شکل نطفه بیافرید، که در تحت مراقبت طبیعت و اسباب و وسایل خلقت مرتبا از عقبات مختلف نشو و نما عبور نموده و منازل طفولیت را طی کرده و به مقام بلوغ برسد. البته تا اینجا، حرکت هر موجودی حرکت طبیعی بوده و جنبش هر جنبنده ای جنبش فطری به شمار می رود و بعد از این مرحله، برای رسیدن به کمال مطلوب و هدف نهایی،به دست توانای دیگر نیازمند است.


به امر و اراده توانای خداوند متعال، طبیعت در شکم زمین، سنگ و خاک را به تدریج می پروراند و بعد از هزاران سال به آهن و یا معادن دیگر تبدیل می کند و یا در آغوش زمین انواع درخت ها را پرورش می دهد و نهال ضعیفی را درختی برومند می سازد. این کار بشر که آهن بی بهایی را در اثر تربیت، ماشین و ابزار پرقیمت می سازد این هنر امثال ما و شماست که آهن سنگین را پرواز می دهد و هواپیما می سازد.


این مقدمه برای این بود که بگوییم انسان را تن و جانی مستعد و روانی جاودان است و به تربیت جاودانی هم نیازمند است، بنابراین انسان باید به دست خود آدم آفرین تربیت شود.


فرق میان انسان و سایر جانوران این است که آنان با خوف و طمع پرورش می یابند، اما انسان با میل و رغبت کامل و عشق وصول به اوج انسانیت، خویش را برای تربیت مهیا می سازد و فقط از ناحیه حضرت خالق یکتا امکان تربیت کامل و درست دارد.


در برنامه های اسلامی ادب و تربیت فرزندان آدمی از برآوردن حوائج جسمانی آنان ارزنده تر است. پدران در این برنامه مسئولیت ویژه ای به عهده دارند که باید با مراقبت کامل به انجام آن همت گمارند. امیرالمومنین(ع) می فرماید: “لا میراث کالادبِ” هیچ ارثی برای فرزندان نیکوتر از ادب نیست.


پرورش فرزند یک وظیفه مقدس دینی است و یک فرضیه حتمی است. پیامبر بزرگوار اسلام (ص) می فرماید: لعنت خدا بر پدر و مادری باد که فرزند خود را بد تربیت کنند و موجبات عاق خود را فراهم سازند.


همان طور که انسان آهن کم قیمت را با دست توانای خود تربیت می کند و به صورت انواع وسایل مورد نیاز در می آورد انسان نیز می تواند بر اثر تربیت صحیح به مقام عالی آدمیت برسد و بر فرق جهانیان قدم گذارد. بر این اساس است که پروردگار توانا پیامبرانی را برای تربیت بشر فرستاده است تا انسانها را به زیبایی وجودش متوجه سازند و حجاب های شهوت و غضب و خودبینی را پاره کنند و بر تخت سلطنت انسانی تکیه زنند و بنده ای شایسته در دستگاه خداوند باشند. مربیان بشر در طول قرنها تلاش کرده اند که بشر را به این طریق صحیح در مسایل مادی و معنوی تربیت کنند که دارای زندگی آرام و پربرکت گردند.


انسانهای تربیت یافته به ایمان هیچ گاه مقررات انسانی را در هم نمی ریزند و اضطراب و نگرانی در محیط خویش به وجود نمی آورند و از دایره عدل و انصاف پا را فراتر نمی گذارند، در جهان امروز زمامداران کشورها در مقام سخن داد از عدل و آزادی و آرامش می زنند، به گوشهای جهانیان می رسانند اما اگر با دقت ملاحظه کنیم آنچه حاکم است زور و قلدری است نه عدل و انصاف.


تربیت صحیح اسلامی چنین است که امیرالمومنین(ع) از ناسزاگویی بعضی از سربازانش نسبت به فرزندان معاویه ناراحت می شود و آنها را منع می کند. این است پیشوای عالی و مربی انسانها، اما معاویه بر خلاف تمام اصول انسانی دستور می دهد که در مساجد به حضرت علی (ع) ناسزا بگویند و در این راه چقدر از بیت المال پول خرج می کند.

مطالب مرتبط :
  1. تربیت کارشناسان دینی و هنری در جهت تبلیغ دین ضروری است
  2. تفاوت زن و مرد در برخورد با غم ها/ چگونه فرزند خود برای مقابله با حوادث غمبار تربیت کنیم
  3. تأکید بر روشهای تدریجی آموزش مفاهیم قرآن/ بررسی آفات تربیت دینی در محیط های آموزشی
  4. نقش صبر در تربیت فرزند صالح/ ضرورت خودسازی قبل از ازدواج و فرزند آوری
  5. جستاری درباره علم دینی و دینی کردن علوم

پارک علم و فناوری قم

zohur