۳ آذر ۱۳۹۲ موضوع: اخبار حوزه دین و اندیشه


به گزارش پارک علم و فناوری قم به نقل از مهر، نهضت عاشورا و قیام امام حسین(ع) به عنوان یک نهضت مذهبی و یک حرکت سیاسی از پایدارترین قیام ها در فرهنگ سیاسی شیعه جایی دارد که تاثیرات آن نه تنها در تحولات و انقلابات دوران امویان و سقوط حکومت بنی امیه، بلکه به عنوان عامل موثر در انگیزه مبارزاتی شیعیان با حکام جور و ستم،در طول تاریخ بوده است و تا کنون نیز به عنوان یک فرهنگ مبارزه درخون سربازان اسلام جاری و ساری می باشد.


بررسی بیانات امام حسین(ع)این مطالب را روشن می کند که او از سرنوشتی که بسویش در پیش بود کاملا آگاه بود. بررسی علت همراهی زنان و فرزندان در کاروان امام حسین(ع)بدون توجه به علل و انگیزه های قیام آن امام معصوم روشن نخواهد شد. درباره فداکاری امام حسین(ع) برای رسیدن به هدف و بردن زنان و فرزندان خود به کربلا، حرکت آن بزرگوار یک اقدام جانبازانه در راه هدف متعالی بود. امام حسین(ع) وقتی وضع را بحرانی دید چاره ای جز انجام دادن کاری فداکارانه نداشت، زیرا سلاحی جز این در دست نداشت.


امام (ع) وقتی دست به این اقدام شهادت طلبانه و فداکارانه زد که دانست به شهادت خواهد رسید و خاندانش رنج اسارت را تحمل خواهند کرد. اما با وجود این تنها همین اقدام می توانست او را در هدفش یاری رساند. حسین(ع)با آگاهی کامل از و سعت ماهیت و وحشیانه نیروهای ارتجاعی، می دانست که پس از شهادتش امویان زنان و کودکان را اسیر خواهند کرد و آنان را در بین راه کوفه و دمشق حرکت می دهند. کاروان اسرای خاندان بلافصل پیامبر(ص) پیام حسین(ع) را تبلیغ می کند و قلوب مسلمانان را به تفکر و اندیشه درباره این تراژدی وا می دارد و این موضوع آنها را به تفکر در کل امر واداشته وجدان آنها را بیدار می سازد دقیقا همان چیزی بود که اتفاق افتاد. بدین ترتیب امام حسین(ع) در هدف خود موفق شد.


امام حسین(ع) هر چندکاری شهادت طلبانه انجام داد، اما همین اقدام به هیچ وجه از پشتوانه فکری بی بهره نبود. زیرا امام حسین(ع) نیک می دانست که مردم عصرش به بیماری تخدیرآمیز مبتلا شده اند که جز خون دادن آنان را بیدار نمی کند. حسین بن علی(ع) پیش ازآنکه به حرکت قهرآمیز و قهرمانی خود دست زند در فکر ایجاد انقلاب در میان امت اسلامی بود، اما پس از مدتی به سبب فراهم نشدن امکانات لازم به این حرکت روی آورد.


درباره امام حسین(ع) مطالعه و تجزیه و تحلیل دقیق حوادث کربلا به طور کامل این حقیقت را نشان می دهد که امام حسین(ع) از همان آغاز نقشه ایجاد انقلاب کامل در وجدان مذهبی مسلمانان را می کشید. تمام اعمال و کردار امام حسین(ع) نشان می دهد که وی کاملا از این حقیقت آگاه بود که پیروزی از طریق قدرت و امکانات نظامی همیشه موقتی است، زیرا قدرت نیرومندتری وجود دارد که بتواند آن را در جریان زمان نابود کند، ولی پیروزی که از طریق رنج و جانبازی به دست آید ابدی است و در وجدان بشری اثر جاودان می گذارد. امام(ع) می دانست که نیروی نظامی تنها نمی تواند عمل وجدان اسلامی را حفظ کند. از نظر امام حسین(ع) نیاز به تکان سخت و جنبش قلوب و احساسات وجود داشت. بدین سبب بود که وی تصمیم گرفت تا با قربانی کردن خود و اصحابش و تحمل مصایب و رنجهای فراوان به هدف نائل شود.


با بررسی سخنان امام حسین(ع) از مدینه تا کربلا و به خصوص بررسی وصیت نامه آن حضرت از بردن زنان و فرزندان توسط امام حسین(ع)بهتر قابل پذیرش می باشد. عصاره اهداف و انگیزه های قیام امام حسین(ع) را در و صیت نامه ای می توان یافت که آن را هنگام خروج از مکه می نویسد و با مهر خویش آن را مهر کرده و به برادرش محمد حنفیه می دهد. امام در این وصیت نامه پس از بیان عقیده خویش درباره توحید و نبوت و معاد، هدف خود را از این سفر چنین بیان می نماید؛ و من نه از روی خود خواهی و یا برای خوشگذرانی و نه برای فساد و ستمگری از مدینه خارج می گردم، بلکه هدف من از این سف امر به معروف و نهی از منکر و خواسته ام از این حرکت، اصلاح مفاسد امت و احیا زنده کردن سنت و قانون جدم رسول خدا(ص) و راه و رسم پدرم علی بن ابی طالب(ع)است.


پس هر کسی این حقیقت را از من بپذیرد و از من پیروی می کند راه خدا را پذیرفته است و هر کس رد کند و از من پیروی نکند من با صبر و استقامت راه خود را در پیش خواهم گرفت تا خداوند در میان من و این افراد حکم کند که او بهترین حاکم است.و برادر!این است و صیت من بر تو و توفیق از طرف خداست.بر او توکل می کنم و برگشتم به سوی اوست.


جامعه منحرف و خفته در آن عصر، نیاز به قیام سرخی دارد که در آن امام حسین(ع) از بذل جان و ایثار خون خود و یارانش قدم فراتر نهاده و تا قبول اسارت و رنج اهل بیت(ع) خود نیز پیش رفته است. زیرا امام (ع) می خواهد بعد از شهادت حادثه کربلا به علت انحراف جامعه در طی نیم قرن پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) و منزوی نمودن اهل بیت(ع) و نیز تبلیغات دشمن و فاصله طولانی شهرها به عنوان عامل تاخیر در انتشار اخبار مخفی نماند و پیام آوری خون شهدای کربلا به دست اسرای باقی مانده ار حادثه عاشورا انجام پذیرد.


خداوند از ضمیر بندگان خویش از جمله امام حسین(ع) که عبد و مطیع پروردگار است آگاه می باشد و به این انتخاب امام حسین(ع) مباهات دارد، لذا آن امام معصوم(ع) به طریقه های مختلف مانند روایت از انبیا گذشته، روایت از پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) و نیز رویای صادقانه خویش،تایید این انتخاب خود را از خداوند متعال دریافت می نماید و بر یقین ایشان در صحت انتخاب این راه می افزاید. پاسخ امام حسین(ع) به عمر اطرف، ام سلمه، محمد حنفیه، عبدالله بن عباس و عبدالله بن جعفر و…ذکر اینکه اراده خداوند بر این تعلق گرفته که مرا کشته، خاندان مرا اسیر و گرفتار بیند. از جمله یقین امام حسین(ع)به تایید خداوند نسبت به انتخاب خویش می باشد. بدون تردید از این اخبار و روایات در مورد حادثه کربلا و رویای صادقه و تایید و خواست خداوند، اهل بیت،یاران و اصحاب آن حضرت نیز مطلع بوده اند. لذا بی گمان این مسئله در میل و رغبت ایشان در همراهی امام حسین(ع) نیز بی تاثیر نمی توانسته باشد.

مطالب مرتبط :
  1. چرا به امام حسین(ع) ثارالله می گویند/ دلیل شباهت شهادت حضرت یحیی به امام حسین(ع)
  2. نگاهی به رشد و تعالی امام حسین(ع)/ کربلا اوج شکوه زندگی سیدالشهداء
  3. پاسخ به شبهات مطرح درباره امام حسین(ع)/ چرا حضرت که مستجاب الدعوة بود دعا نکردند در کربلا باران ببارد
  4. میدان امام حسین(ع) میزبان عزاداران حسینی است
  5. تجمع عزاداران حسینی در میدان امام حسین(ع) تهران

پارک علم و فناوری قم

zohur