۲۵ فروردین ۱۳۹۳ موضوع: اخبار حوزه دین و اندیشه


به گزارش پارک علم و فناوری قم به نقل از مهر، این مقاله شفاهی به بحثی در «نظریه‌ هنر اسلامی» پرداخته و تبیین مؤلفه‌هایی از این دست را مورد توجه قرار داده‌ است:


– تفنن، لذت، شادی، ملازمه‌ ذاتی با «غفلت» ندارد و می‌تواند معطوف به بصیرت و رشد باشد.

– هنر و سینما، هم به لحاظ اندیشه و انگیزه‌ «هنرمند» و هم به لحاظ نتیجه کار او، قابل تقسیم به اسلامی و غیراسلامی است.

– نیازهای غریزی، عاطفی و فطری بشر می‌تواند بستر رشد یا سقوط فرد و جامعه بوده و توسط هنرمند مورد حُسن یا سوء استفاده قرار گیرد.

– نوع استفاد‌ی هنرمند از نقاط ضعف مخاطب و تمایلات مثبت یا منفی او، ماهیت هنر را تغییر می‌دهد.

– انکار غایت برای «هستی» و «انسان» به انکار غایت برای هنر و هنرمند می‌انجامد.


– همه‌ تمایلات مخاطب، مستوجب ارضاء و مستحق اعتناء از سوی هنر و هنرمند نیست؛ «تمایلات بشر» به عقلانی و نفسانی، اخلاقی و غیراخلاقی و  عادلانه و ظالمانه تقسیم می‌شود، پس هنر و هنرمند نیز به دو دسته‌ ارزشی و غیرارزشی تقسیم‌شدنی است.

– هنرمند مسلمان، اصالت را به نیازهای معنوی و تکامل‌طلب می‌دهد و نیازهای مادی را بی‌آنکه انکار کند، در جهت نیازهای اصیل‌تر راهبری می‌کند.

– هنر اسلامی، غرائز حیوانی(خشم و شهوت و توهم) را نه تحریک، بلکه تعدیل و به سوی تکامل هدایت می‌کند.

– هر «جذابیتی» و هر نوع تأثیرگذاری و تصرف در ذهن و روح مخاطب، لزوماً به معنای اغواء، استحاله، حق‌گریزی و واقع‌ستیزی نیست.

– سینمای اسلامی نیز از عنصر ابهام، ایهام، تفنّن، زیبایی، تعلیق و تلذذ بهره می‌گیرد اما در جهت تعلیم و تهذیب و نه علیه آن.


– جذابیت در هنر اسلامی، نه «هدف» و نه وسیله در جهت اهداف باطل بلکه «وسیله»ای در جهت خیرات و ارزش‌ها و عدالت و محبت و اخلاق و عقلانیت است.

– سینمای تخیلی، ترسناک، کمدی، درام، حماسی و… همگی به اسلامی و غیراسلامی، تقسیم‌شدنی و در جهت تعدیل و ارتقاء بشر یا تحریک و انحطاط او به‌کارآمدنی است.

– سینمای داستانی و مستند، هر دو می‌توانند دینی یا غیردینی باشند.

– خداوند در قرآن با وعده وعیدهای بهشتی و جهنمی، از قوای شهوت، ترس، خشم و تخیل انسان در جهت اصلاح بشر استفاده فرموده است.

– «خنده» غفلت و تمسخر و عصیان، هدف «هنر باطل» و سینمای شیطانی است و «خنده» شادی و محبت و شگفتی، هدف «هنر حق» و سینمای اسلامی است.


– ترس‌ها و غم‌های مادی و دنیوی ناشی از یأس، حسادت، نفرت، حرص و همان ترس و غم غیراسلامی و ابزار کار «سینمای غیردینی» است و ترس‌های عقلانی و غم‌های اخلاقی و معنوی، ابزار کار سینمای اسلامی و عامل رشد و تعالی است.


– سلسله‌جنبانی نمایشنامه‌نویسی جدید و داستان کوتاه با امثال میرزافتح‌علی آخوندزاده و صادق هدایت به توهم «ملازمت هنر جدید» با کفر و شکاکیت و اسلام‌ستیزی و عقیده به امتناع «هنر» اسلامی و نفی «سینما»ی دینی و محال انگاشتن «ادبیات» از نوع دینی دامن زده است.

 

علاقه مندان برای شنیدن این مقاله صوتی می توانند لینک http://rahimpour.ir/uploads/hafte_nameh_soati_1.mp3 را کلیک کنند!


 

مطالب مرتبط :
  1. نهمین مقاله شفاهی حسن رحیم‌پورازغدی منتشر شد
  2. سی و یکمین مقاله شفاهی حسن رحیم پور منتشر شد/ تهدیدهای علیه انقلاب همچنان زنده و قابل بازگشت است
  3. تولیدات سینما بر پایه تفکر اسلامی استوار شود/ مقابله با تهاجم فرهنگی با نمایش پیشینه غنی مذهبی
  4. بررسی نسبت "اسلام گرایی و ملی گرایی" در هفته نامه صوتی حسن رحیم پورازغدی
  5. بیست و ششمین هفته نامه صوتی حسن رحیم پور ازغدی منتشر شد

پارک علم و فناوری قم

zohur