۱۴ شهریور ۱۳۹۳ موضوع: اخبار حوزه دین و اندیشه


ایشان افزودند: ببینید ما در حرف زدنها چطور حرف می زنیم؛ مثلا اگر کسی یک ظرف میوه ای برای ما بیاورد دو سؤال می کنیم؛ می گوییم این چیست؟ می گوید میوه است، می گوییم چه کسی داده است؟ می گویند زید. ما این طور حرف می زنیم و این راه، راه قرآنی نیست ولی کسی که قرآنی زندگی می کند سه حرف می زند می گوید این چیست؟ می گویند این میوه است، می گوید این را چه کسی آورد؟ می گویند فلان باغبان، بعد می گوید چه کسی داد؟ می گویند خدا. این سومی مفروغ عنه است این معنی زندگی قرآنی است این معنی زندگی توحیدی است. کسی که قرآنی زندگی می کند مواظب زبانش است و هرگز نمی گوید چه کسی داد! چون دهنده خداست «مَا بِکُم من نعْمَةٍ فَمِنَ اللهِ» می گوید: چه کسی آورد نه چه کسی داد. چنین انسانی اگر شب برخیزد و دعا کند آن دعا یقیناً مستجاب است.





مطالب مرتبط :
  1. دنیازدگی و مواجهه غیرعقلانی با زندگی دو علت بنیادین آسیبهای فرهنگی و اجتماعی/ قرآن برای همه آسیبهای فرهنگی راه حل اساسی دارد
  2. تفاوت مفهوم آزادی در تفکر اسلامی با دیگر مکاتب/ معیار آزادی و محدودیت در تربیت فرزند
  3. جدی‌ترین اشکال مدخل تشیع و قرآن دایرةالمعارف لیدن استفاده از منابع بدون بررسی آنهاست
  4. قرآن حاکم بر زندگی فردی و اجتماعی انسان است
  5. تفاوت های نگاه اسلام و غرب به سلامت روانی/ متوسط عمر افراد متدین بیشتر از دیگران است

پارک علم و فناوری قم

zohur